Broederschap Weert

      Venerabele Broederschap van de Miraculeuse Onse Lieve Vrouwe tot Weert


Klik op de foto voor een vergroting

Ontstaan en doel Broederschap


Oprichting van de eerste Broederschap in 1404

Om de devotie tot Maria te bevorderen, werd in 1404 de Broederschap van de Onse Lieve Vrouwe tot Weert opgericht door de Heer van Horne en pastoor Willem van Cranendonc. Deze broederschap was/is een vereniging van gelovigen onder kerkelijk toezicht. De gelovigen verplichtten zich tot een bepaalde devotie of liefdewerk en luisterden de openbare eredienst op.

De Broederschap uit 1404 concentreerde zich op de devotie van het 'Afbeeltsel van Onse Lieve Vrouwe tot Weert'. Veel inwoners van Weert, gelovigen uit omringende plaatsen tot ver in Brabant en Limburg sloten zich bij de Broederschap aan. Zij brachten regelmatig bezoeken aan Haar beeltenis en namen deel aan de Mariaprocessies. Deze Broederschap doofde uit tijdens de Reformatie, werd opnieuw opgericht en op de golfslag van het religieuze leven doofde ze weer uit en werd weer opgericht onder andere in 1684, in 1753, in 1842 en laatstelijk in 1996.

Heroprichting van de Broederschap

In het recente verleden ontstond er opnieuw een groeiende en bloeiende aandacht voor de Mariaverering. In 1996 leidde dat op initiatief van deken Mgr. W. van der Valk tot de heroprichting van de 'Venerabele Broederschap van de Miraculeuse Onse Lieve Vrouwe tot Weert' van 1404.

Haar doelstelling is de bevordering van de verering van 'Onse Lieve Vrouwe tot Weert' en de titel Bijstand, waaronder zij in Weert wordt vereerd, actualiseren en in praktijk brengen.

De Broederschap zet zich in voor:

- de bevordering van de viering van de Mariafeesten en Plechtigheden in de dekenale
  stadskerk;
- het beoefenen, onderhouden en bevorderen van de verering van Maria;
- de viering van de Maria Meimaand;
- kerkelijke en maatschappelijke dienstbaarheid
- het instandhouden van een eeuwenoude traditie

 
Mariaverering


Maria draag je altijd bij je

Sinds de jaren zestig van de twintigste eeuw heeft zich in de samenleving een proces van ontkerkelijking voltrokken. Uitkomen voor je geloofd is in dit rationele tijdsperk een heel waagstuk. Desondanks is de verering van Maria vandaag de dag bijzonder levendig en een opvallende uiting van religieuze cultuur. In de regio Weert brengt de 'Venerabele Broederschap van de Miraculeuse Onse Lieve Vrouwe tot Weert' nieuw leven in een oude devotie. Tussen de diverse cultuurhistorische en religieuze uitingen neemt deze devotie een vooraanstaande plaats in, waar de Zuidelijke Nederlanden met hun Rijke Roomse verleden trots op zijn.

De Mariaverering is eeuwenoud

De Mariaverering kent een zeer lange traditie. In deze streken gaat zij terug tot de vierde eeuw, toen Servatius bisschop van Tongeren en later van Maastricht was. Servatius wordt beschouwd als de stamvader van der Nederlandse kerk en is volgens de legende familie van Maria.

Maria wordt gezien als de eerste van de gelovigen. Zij is de vrouw die volledig naar het Woord Gods geluisterd heeft. Omdat ze de juiste geloofshouding had, wordt ze vaak als voorbeeld gesteld voor gelovigen. Het evangelie van Lucas schrijft: 'Hij (God) heeft omgezien naar zijn nederige dienares' en 'nederigen gaf Hij een hoge plaats'. Te midden van de apostelen, de heiligen en allen die zich tot Christus bekennen, staat Maria op de hoogste plaats. Tijdens het concilie van Efeze in 431 werd plechtig afgekondigd dat zij niet alleen de moeder van Jezus is, maar ook de Moeder van God.

Onse Lieve Vrouwe van Altijddurende Bijstand

Vanaf de Middeleeuwen concentreerde de Mariaverering in deze gewesten zich rond de beeltenis van de Zoete Lieve Vrouw van Den Bosch en de Sterre der Zee in Maastricht. Maar ook in Weert trok een Mariabeeld eeuwenlang aandacht: het Miraculeuse Beeld van Onse Lieve Vrouwe van Altijddurende Bijstand. De bekendheid van het Genadebeeld raakte wijdverbreid en er kwamen pelgrims uit Brabant, de Luikse gewesten, Limburg, het Rijnland en de Kempen.

Miraculis decorata, met wonderen gesierd

Het originele beeld verdween tijdens de Beeldenstorm rond 1568 en werd vervangen door een laat 16e-eeuws Mechels beeldje. Aan dit beeldje werden in de 17e eeuw wonderbaarlijke gebeurtenissen toegeschreven. Het leidde tot de oprichting van een nieuwe Broederschap 'Onse Lieve Vrouwe van Bijstand te Weert' in 1684. In de eerste helft van de 18e eeuw werden deze miraculeuze wonderen in gebedsverhoringen vastgelegd. In die periode maakte de Antwerpse kunstenares Isabel Hertsens een gravure van het in Weert vereerde beeld en gaf daarbij als onderschrift: 'Afbeeltsel van het Miraculeus Beelt van O.L.V. tot Weert'. Aan weerszijden van het baldakijn, waaronder het beeld geplaatst is, tekende zij de bandenrol met de woorden 'Miraculis decorata': met wonderen gesierd. De expositietroon is nu nog in de St. Martinuskerk aanwezig, maar niet meer voor het Mariabeeld

Een wonder zonder enige twijfel

In 1757 getuigde deken P. Bogaerts van een van Maria's bijzondere gunsten. De 11-jarige Hendrina Maas was na ziekte haar spraak kwijtgeraakt en de arts Mutsaers verklaarde na veel onderzoek dat de geneeskunst niet in staat was haar van die stomheid te genezen. Met haar ouders bezocht zij verscheidene bedevaartplaatsen waar zij tot Maria bad. Op aanraden van deken Bogaerts zocht Hendrina hulp bij de H. Maagd Maria in de parochiekerk van Weert. In aanwezigheid van 1500 kerkgangers kreeg zij haar spraak terug (foto met glas in rood raam). Dit wonder was zo duidelijk, dat niemand er aan twijfelde en de bekendheid van het beeld groeide tot in zeer verre streken. Weert groeide uit tot een belangrijk bedevaartsoord en bleef dat tot de Franse Revolutie. De Mariadevotie zakte daarna weg, totdat in 1842 de Mariabroederschap voor de derde keer werd opgericht en op het einde van de 19e eeuw weer langzaam uitdoofde.

Mariadevotie blijft aandacht genieten

De indrukwekkende driedaagse Mariaverering in 1884, de plaatsing van het levensgroot Mariabeeld tegen de buitengevel van de Sint Martinuskerk in 1939, de rondgangen om de kerk ter ere van Maria als dank voor de wonderbare bescherming van Weert gedurende de Tweede Wereldoorlog en het herstel van de jaarlijkse terugkerende Mariabidtocht getuigen van een levendige Mariaverering in Weert.

   
Sint Martinuskerk

Een van de vele monumenten van Weert, zoniet het monument , is de Dekenale St. Martinuskerk. Met de St. Michaelskerk in Zwolle is de Dekenale St. Martinuskerk een van de twee met stenen overwelfde oorspronkelijke hallenkerken in Nederland. Wie de kerk bezoekt (zie openingstijden in linkerkkolom) zal aangenaam verrast zijn door het schitterende en goed onderhouden interieur en de vele kunstschatten.  

Weert heeft in zijn meer dan 900-jarig bestaan een woelige en daarom ook interessante geschiedenis achter zich liggen. Het Dekenaat Weert is na Maastricht en Susteren het oudste Dekenaat van Limburg en heeft dus een rijke historie. De Martinuskerk is mede dankzij zijn 72 meter hoge toren en de daarin geplaatste beiaard een imposant en niet weg te denken gebouw in het hartje van de stad. Ook het interieur en de vele kunstschatten van de kerk zijn beslist de moeite waard. In de St. Martinuskerk gaan aandacht voor het religieuze en waardevolle kunstvoorwerpen hand in hand. Juist dat maakt deze kerk zo boeiend en interessant.


   


 

Over ons
=
Ontstaan en doel
   Broederschap

=Mariaverering
=Sint Martinuskerk

 

Maria draag je altijd bij je!


Openingstijden Sint Martinuskerk:

Dinsdag t/m vrijdag: 11.00-12.00 uur, 14.00-16.00 uur
Zaterdag: 09.00-16.00 uur
Zondag: 14.00-16.00 uur
www.sintmartinuskerk.nl